Pełnia realizmu

Od 9 lutego w National Portrait Gallery w Londynie można oglądać retrospektywną wystawę dzieł Luciana Freuda, jeszcze niedawno określanego jako „najwybitniejszego żyjącego realistę”. Na wystawie znajduje się 130 prac artysty. Co istotne wystawa była przygotowywana we współpracy z artystą, który zmarł w lipcu 2011 r.

„Maluję ludzi nie dlatego, że tacy są, ani na przekór temu jacy są. Maluję ich takich, jakimi zdarza się im być" – tak mówił o swoim malarstwie Freud. Jego dzieła można rozpatrywać na kilku płaszczyznach, zestawiając je chociażby z działalnością słynnego dziadka – Zygmunta Freuda. Zygmunt analizował ludzi za pomocą psychoanalizy, jego wnuk robił to przy pomocy pędzla, farb i płótna. Ciekawym wydaje się fakt, iż dziadek Luciana, w swojej teorii psychoanalizy, często odnosił się do kontaktów syna z matką, jako pierwotnej, prawdziwej miłości, utraconej bezpowrotnie, do której całe późniejsze życie dąży człowiek. W twórczości artysty pojawił się ten sam wątek. Stworzył wiele wizerunków swojej matki, ponieważ czuł, że spędził z nią zbyt mało czasu, tym samym potwierdził tezę Zygmunta Freuda.

 

Z drugiej jednak strony na twórczość Freuda patrzeć można jak na portret brzydoty. Postacie malowane przez niego są niezwykle naturalistyczne, nigdy nie idealizowane, często wręcz brzydkie. Kobiety to nie piękne modelki, ale naturalne postacie, na których twarzach rysują się zmartwienia, problemy, zmęczenie. Z tego też powodu Freud często określany jest jako malarz realizmu krytycznego. Czy rzeczywiście jednak krytykował? Czy może portretował nie oceniając postaci?

Oglądając prace tego artysty można dostrzec jeszcze jedną bardzo istotną cechę. Przez całą swoją twórczość malował człowieka i zawsze mniej lub bardziej realistycznie. Mimo tego, że tworzył w burzliwym okresie w dziejach historii sztuki, gdzie pojawiała się ogromna ilość nowych nurtów, technik, czy mediów on do końca pozostał wierny realistycznym przedstawieniom figuratywnym.

Portrety, które można zobaczyć w Londynie to zbiór prac od lat 40 XX w. do 2011 r. Wystawa ta jest cenna, nie tylko dlatego, że możemy prześledzić poszczególne okresy twórczości Luciana Freuda i dostrzec zmiany jakie wprowadzał w swoim malarstwie. Przez tak ogromny zbiór prac, można zobaczyć jak ważny był dla niego człowiek, a także chwila – konkretny moment, który starał się uchwycić w swoich przedstawieniach.

Wystawa w National Portrait Gallery w Londynie trwa od 9 lutego do 27 maja 2012 r.

Justyna Machnio


Fot. 1. Lucian Freud, Refleksja (Autoportret) 1985 r.
Fot. 2. Lucian Freud, Portret matki 1972 r.
Fot. 3. Lucian Freud, Dziewczyna w łóżku 1952 r.
Fot. 4. Lucian Freud, Dziewczyna w ciemnym żakiecie 1947 r.
Fot. 5. Lucian Freud, Brygadier 2003-04 r.

Udostępnij

Artykuł powstał we współpracy z Galerią Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej
www.napiorkowska.pl

Zapraszamy Państwa także na strony poświęcone sztuce:
www.artissimo.pl – wystawy, artyści, wydarzenia

Blog Justyny Napiórkowskiej- zwycięski blog w dziedzinie kultury w konkursie Blog Roku 2010 :
www.osztuce.blogspot.com

Wszystkie prawa zastrzeżone

Weekend ze sztuką współczesną w Londynie

Zima już wszystkim nam doskwiera, a do wakacji niestety jeszcze daleko. Wypatrujemy więc wiosny z utęsknieniem. Dzisiaj mam dla Was pomysł jak możemy sobie ten czas umilić. Dla wszystkich pasjonatów sztuki mam kilka wskazówek jak zaplanować sobie dzień lub dwa, a może weekend w Londynie odwiedzając najciekawsze wystawy. Co wybrać spośród  bogatej  oferty przygotowanej przez najbardziej liczące się londyńskie muzea i galerie? Wszystkich, którym ten pomysł wydał się kuszący zapraszam dzisiaj do lektury krótkiego przewodnika.

Naszą wyprawę po Londynie zaczynamy od najgłośniejszej wystawy minionego tygodnia. W National Portrait Gallery 9 lutego otwarta została długo oczekiwana wystawa portretów Luciana Freuda, na której możemy zobaczyć ponad 130 prac pochodzących z muzeów i kolekcji prywatnych na całym świecie. Wśród zebranych na wystawie dzieł zobaczymy niepokojące portrety przedstawiające członków rodziny, matkę Lucie, córki Esther i Bellę, przyjaciół i kolegów artysty. Na wystawie nie zabraknie słynnego, nigdy wcześniej nie wystawianego publicznie obrazu „Portrait of the Hound” obrazu przedstawiającego asystenta artysty Davida Dawsona z psem Eli. Jest to ostatnie dzieło artysty, które pozostało nieukończone w chwili jego śmierci. Na tym poruszającym obrazie dostrzec można dosłownie ostatnie pociągnięcia pędzla artysty przy detalu, nad którym pracował po raz ostatni.

Opuszczając gmach National Portrait Gallery proponuję swoje kroki skierować do White Cube, gdzie jeszcze do 26 lutego prezentowana jest największą jak dotąd w Londynie wystawa prac Anselma Kiefera. Ekspozycja o intrygującym tytule „Tajemnica katedr” prezentowana w White Cube przedstawia obiekty i wielkoformatowe płótna. Zobaczymy tutaj zadziwiające, wręcz mistyczne pejzaże inspirowane naturą - krajobrazy, w które artysta ingeruje w bardzo rygorystyczny, typowy dla jego twórczości sposób. Anselm Kiefer to jeden z najważniejszych artystów swojego pokolenia. Urodził się w 1945 roku, studiował w pracowni Joseph’a Beuys’a. Swoją karierę artystyczną rozpoczynał jako fotograf i performer. Swój styl odnalazł jednak na pograniczu dwóch mediów – malarstwa i rzeźby. Kiefer w swoich pracach dotyka tematów związanych z tożsamością narodu niemieckiego, pamięcią kolektywną, traumą Holocaustu, rozliczeniem z historią i doświadczeniami wojny, a także z cykliczną odnową życia. Warto dodać, że techniki jakimi posługuje się Anselm Kiefer są równie ciekawe jak sama istota jego pomysłów, a bywa, że jedne i drugie w magiczny sposób ocierają się o alchemię. Kto nie zna jeszcze twórczości tego artysty powinien być pozytywnie zaskoczony chociażby techniką właśnie, w której powstają  jego „płótna – obiekty”, opartą na komponowaniu na płótnie oleju, soli, stali, drutu, farby olejnej i minerałów.

 WHITE CUBE 

Anselm Kiefer, „Il Mistero delle Cattedrali”

9 grudnia 2011 – 26 lutego 2012

Kolejnym punktem na naszej mapie Londynu jest Tate Britain, a w niej wystawa dedykowana twórczości artysty, który odmienił oblicze sztuki współczesnej. Wystawa „Picasso and Modern British Art” pokazuje jak twórczość tego genialnego artysty wpływała na artystyczne wybory i twórczość najznakomitszych brytyjskich artystów takich jak Duncan Grant, Wyndham Lewis, Ben Nicholson, Henry Moore, Francis Bacon, Graham Sutherland i David Hockney. Ekspozycja skupia ponad 150 spektakularnych dzieł sztuki, z czego ponad 60 oszałamiających obrazów jest autorstwa samego Picassa. Prace te pochodzą z różnych etapów jego twórczości. Znajdziemy wśród nich nich słynny obraz „Weeping Woman 1937 and The Three Dancers” z 1925 roku.

 TATE BRITAIN

 “Picasso and Modern British Art”

 15 lutego  –  15 lipca 2012

           Dla tych, którzy lubią ścigać się z czasem mam kolejną propozycję. Gotowi? Udajemy się teraz do Royal Academy of Arts, w której prezentowana jest pierwsza duża wystawa pejzaży Davida Hockney’a. Zobaczymy tutaj wielkoformatowe, iskrzące kolorami pejzaże inspirowane krajobrazami East Yorkshire. Prace stworzone zostały specjalnie dla Royal Academy i prezentowane są w jej głównych galeriach.

 ROYAL ACADEMY OF ARTS 

David Hockney RA, “A Bigger Picture”

21 stycznia - 9 kwietnia

Jak mawiają Anglicy “last but not least” mam dla wytrwałych jeszcze jeden punkt programu. Czas  na kilka słów o wystawie dość nietypowej, którą można zobaczyć nie tylko w Londynie,a mowa będzie o ulubieńcu mediów, artyście kontrowersyjnym, porównywanym do Andiego Warhola - Damienie Hirście. Otóż, na kilka miesięcy przed wielką wystawą Damiena Hirsta przygotowywaną na kwiecień tego roku w Tate, słynna Gagosian Gallery została cała „zakropkowana” pokazując w 11 swoich galeriach ponad 300 obrazów pochodzących ze słynnego cyklu Damiena Hirsta „Spot paintings”. W galeriach w Londynie, Nowym Jorku, Los Angeles, Rzymie, Atenach, Genewie i Hong Kongu pokazywane są „zakropkowane obrazy”  wypożyczone od osób prywatnych i instytucji publicznych z całego świata. Skoro już wybraliśmy się do Londynu wykorzystajmy okazję i wybierzmy się do Gagosian na Britannia Street albo do Gagosian Davies St., nie mam wątpliwości, że warto. 
Poniżej zamieszczam kilka ważnych informacji, które mogą Wam się przydać, życzę fantastycznych wrażeń i udanego weekendu!

Katarzyna Kucharska

GAGOSIAN GALLERY  

Damien Hirst, "The Complete Spot Paintings 1986-2011"

do 18 lutego

White cube

www.whitecube.com 

godziny otwarcia:

wtorek – niedziela 10.00 – 18.00

National Portrait Gallery

www.npg.org.uk

godziny otwarcia:
codziennie 10.00 -18.00
wtorek – piątek do 21.00

Tate Britain

www.tate.org.uk

godziny otwarcia:

niedziela – wtorek 10.00 – 18.00,

piątek 10.00 – 22.00

ostatnie wejście 17.15 (w piątki 21.15)

Royal Academy of Arts

www.royalacademy.org.uk

godziny otwarcia:

niedziela – wtorek  10.00 – 18.00

ostatnie wejście 17.30

Gagosian Gallery
www.gagosian.com

Britannia Street:

godziny otwarcia:

wtorek – sobota 10.00 – 18.00

Davies Street:

poniedziałek – sobota 10.00 – 18.00

Fotografie:

fot.1. a).Anselm Kiefer, Il mistero delle cattedrali(detal), 2010-11, olej, sól, stal, drut, farba olejna na płótnie i minerały, 380x380cm, b).Anselm Kiefer, Opus Magnum (detal), 2010, tynk, drewno, żywica, drut, akryl i węgiel, c).Anselm Kiefer, Samson(detal), 2010, ołów, pastel, żywica, tynk, akryl, d).Anselm Kiefer, Merkaba, 2011, ołów, stal, kauczuk, rury miedziane, gipsu, żywicy, akrylu, sól, cyny i farba olejna
www.whitecube.com

fot.2. Pablo Picasso, „Weeping Woman 1937 and The Three Dancers” 1925 www.tate.org.uk

fot.4. okładka albumu wystawy David Hockney RA, “A Bigger Picture” www.royalacademy.org.uk

fot.5. Eucatropine - Damien Hirst, Gagosian Gallery www.gagosian.com

Udostępnij

Artykuł powstał we współpracy z Galerią Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej
www.napiorkowska.pl

Zapraszamy Państwa także na strony poświęcone sztuce: 
www.artissimo.pl – wystawy, artyści, wydarzenia

Blog Justyny Napiórkowskiej- zwycięski blog w dziedzinie kultury w konkursie Blog Roku 2010 :
www.osztuce.blogspot.com

Wszystkie prawa zastrzeżone