sobota, 29 października 2011

Olimpiada sztuki - Londyn 2012


To będzie spektakularny rok dla wielbicieli sztuki mieszkających lub wybierających się do UK. W 2012 poza wystawą Picassa, o której niedawno pisaliśmy, szykują się trzy inne, znakomite wydarzenia. Wśród nich: wystawa prac Davida Hockneya, pokaz portretów Luciana Freuda w National Portrait Gallery, a na nim nieukończony przez zmarłego niedawno malarza obraz "Portrait of the Hound" oraz pierwsza w historii duża retrospektywna wystawa twórczości Damiena Hirsta, o której kilka słów więcej dzisiaj.

Damien Hirst to słynne enfant terrible sztuki współczesnej. Jeden z najważniejszych artystów ostatnich dwudziestu lat. Tematem jego twórczości jest osobliwie potraktowana natura, życie i śmierć, choroba i zdrowie, chaos i porządek. Do najbardziej znanych prac Hirsta należy cykl "Natural History", w skład którego wchodzą martwe, wypreparowane zwierzęta zanurzone w formalinie i umieszczone w szklanych gablotach. Hirst w trakcie studiów pracował w kostnicy, co wpłynęło jak widać mocno na jego dalszą twórczość. W skład cyklu "Natural history" wchodzi słynna praca "The Physical Impossibility of Death in the Mind of Someone Living" (Fizyczna niemożliwość śmierci w umyśle istoty żyjącej), przedstawiająca żarłacza tygrysiego o długości ponad 4 m. To warte bagatela 7 milionów funtów dzieło znajdzie się jako jeden z centralnych punktów ekspozycji na wystawie w Tate w kwietniu.


Inną, równie znaną pracą Hirsta jest wystawiona w czerwcu 2007 w galerii White Cube w Londynie "For the Love of God" (Na miłość boską) rzeźba. Przedstawia wykonaną z platyny ludzką czaszkę inkrustowaną diamentami. Inspiracją dla Hirsta była inkrustowana turkusami czaszka aztecka, którą widział w British Museum. Aby wykonać Na miłość boską Hirst kupił autentyczną XVIII-wieczną czaszkę ludzką, na jej podstawie wykonał odlew, ponawiercał w nim otwory, w których osadził 8601 diamentów. Wszystkie diamenty ważą 1106 karatów, a największy z nich (różowy, w kształcie gruszki) 52 karaty. Podobno nazwa rzeźby pochodzi od wypowiedzi matki Hirsta, która oglądając jedną z jego poprzednich prac miała powiedzieć: Na miłość boską, co wymyślisz następnym razem? Wykonanie rzeźby kosztowało 14 mln funtów i może zostać uznana za najdroższe dzieło sztuki w historii. Artysta mówi o czaszce, że stworzył ją w hołdzie przeciwko śmierci. Diamenty symbolizują dostatek, sex, czystość, nieśmiertelność i śmierć. Są symbolem wszystkiego co wieczne, ale mają również swoją ciemną stronę.


Ponad 70 prac Hirsta, w tym praca, która wygrała Turner Prize w 1995, a także słynna instalacja "In and Out of Love"1991, a do tego malowane na płótnie motyle i inne typowe dla Hirsta - artysty i designera popkulturowe gadżety. Wystawa niedyskretna, nietaktowna, nie trzymająca się żadnych zasad. Czy taka będzie? Warto się przekonać.

Katarzyna Kucharska




Damien Hirst, 4 kwietnia – 9 września 2012, Tate Modern. Londyn



źródło: www.tate.org.uk
fot.1."Saint Sebastian, Exquisite Pain", 2007
fot.2."The Physical Impossibility of Death in the Mind of Someone Living", 1991, www.en.wikipedia.org
fot.3."For the Love of God", 2007, fot. wwwen.wikipedia.org
fot.4."Let's eat outdoors", fot. z wystawy w Royal Academy of Arts w Londynie, www.guardian.co.uk

Udostępnij

Artykuł powstał we współpracy z Galerią Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej
www.napiorkowska.pl

Zapraszamy Państwa także na strony poświęcone sztuce: 
www.artissimo.pl – wystawy, artyści, wydarzenia

Blog Justyny Napiórkowskiej- zwycięski blog w dziedzinie kultury w konkursie Blog Roku 2010 :
www.osztuce.blogspot.com

Wszystkie prawa zastrzeżone

piątek, 28 października 2011

Picasso i angielska sztuka współczesna w Tate Britain


Jeden człowiek, jeden twórca i nieskończenie wiele pomysłów. Życie i twórczość Picassa to niewyczerpane źródło inspiracji. Opowieść o tym w jaki sposób Picasso wpływał na twórczość współczesnych artystów angielskich przygotowuje na wiosnę 2012 roku Tate Britain.
Ekspozycja zostanie zbudowana wokół 70 prac mistrza, a łącznie na wystawie zobaczymy blisko 150 prac autorstwa najciekawszych artystów ubiegłego stulecia. Obrazy Picassa znajdą się tu w szacownym otoczeniu. Jak powiedział kurator wystawy Chris Stephens; Picasso pozostaje bezdyskusyjnym geniuszem sztuki XX wieku i nie ma właściwie wśród największych twórców XX wieku artysty z awangardowymi ambicjami, który pozostałby obojętny na dokonania Picassa, nie próbując się z nimi mierzyć lub czerpać z nich w ten, czy inny sposób. Na zaostrzenie apetytu widzów, Tate prezentuje zestawienie obrazu "The Source" Picassa z 1921 roku(fot.1) z pracą Henrego Moor'a "Reclining Figure" z 1936 roku(fot.2).


Poza pracami Moor'a pokazane zostaną również starannie wybrane na ekspozycję prace Grahama Sutherlanda, Francisa Bacona, a także Davida Hockneya. Przyciągnąć na wystawę gości mają jednak przede wszystkim nieczęsto pokazywane publicznie obrazy samego Picasa, wśród nich wymienia się jako absolutne hity obraz "Głowa mężczyzny z wąsami"(1912), "Mężczyzna z klarnetem"(1911-1912) i wspaniały obraz z 1925 roku "Trzy tancerki".
Wystawy planowane w nadchodzącym roku w Anglii zapowiadają się naprawdę ciekawie, a "Picasso and Modern British Art" w Tate Britain będzie z pewnością jednym z bardziej komentowanych, wartych polecenia wydarzeń.

Katarzyna Kucharska


Picasso and Modern British Art, Tate Britain, 15 lutego -15 lipca 2012.

źródło: www.guardian.co.uk, www.tate.org.uk
fot.1. Picasso, The Source (1921)
fot.2. Henry Moore, Reclining Figure 1936

Udostępnij

Artykuł powstał we współpracy z Galerią Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej
www.napiorkowska.pl

Zapraszamy Państwa także na strony poświęcone sztuce: 
www.artissimo.pl – wystawy, artyści, wydarzenia

Blog Justyny Napiórkowskiej- zwycięski blog w dziedzinie kultury w konkursie Blog Roku 2010 :
www.osztuce.blogspot.com

Wszystkie prawa zastrzeżone

czwartek, 27 października 2011

Gilbert&George w Gdańsku


Od 10 listopada 2011 do 5 lutego 2012 będzie można oglądać w Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia w Gdańsku wystawę serii prac „Jack Freak Pictures” słynnego duetu Gilbert&George.
Gilbert Prousch (1943 ) i George Passmore (1942) poznali się na studiach w Central Saint Martins College of Art and Design w Londynie. Zasłynęli w latach 70. jako artystyczny duet tworząc performansy takie jak „Śpiewająca rzeźba” czy ,„Gordon Makes Us Drunk”. Ich znakiem rozpoznawczym stał się image dwóch niepozornych mężczyzn w garniturach. Znani są głównie jako twórcy fotomontaży, których tematami są: rozkład, seks, ludzka fizyczność, krytyka społeczeństwa. Ich kontrowersyjna i obrazoburcza twórczość była wielokrotnie krytykowana przez różne środowiska, nie przeszkodziło im to jednak stać się ikonami brytyjskiej sztuki współczesnej.



Seria „Jack Freak Pictures” to największy cykl obrazów, jaki Gilbert & George stworzyli w swojej dotychczasowej karierze. Według Michaela Bracewella, brytyjskiego dziennikarza i krytyka sztuki, to monumentalne w rozmiarach dzieło, składające się z tematycznych epizodów i motywów zharmonizowanych z nastrojem, podszyte jest intensywnym ładunkiem emocjonalnym. Jednak jeden wizualny element – czerwono-biało-niebieska flaga brytyjska, nazywana „Union Jackiem”, sama w sobie będąca abstrakcyjnym, geometrycznym wzorem – dominuje nad całym cyklem barwnych, a zarazem niepokojących obrazów. Krzykliwy, wręcz zabawny symbol, bezbłędnie rozpoznawalny w przestrzeni międzynarodowej, odnosi się do społeczno-kulturowych aspektów wraz ze wszystkimi swoimi znaczeniami, począwszy od narodowej dumy i ceremoniału po popkulturową obojętność i obywatelskie nieposłuszeństwo.
Przygotowana we współpracy z Instytutem British Council wystawa, na którą złoży się 39 monumentalnych prac, zajmie całą przestrzeń ekspozycyjną CSW Łaźnia. Gilbert & George osobiście dopracowali koncept ekspozycji, dokonali wyboru prac i wykonali projekt aranżacji przestrzennej dla CSW Łaźnia.

Fot. 1. Gilbert & George, FRIGIDARIUM, 2008 Gilbert & George
Fot. 2. Gilbert & George, HOMEY, 2008 Gilbert & George

Źródło: CSW Łaźnia

Alicja Wilczak


Artykuł powstał we współpracy z Galerią Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej
www.napiorkowska.pl

Zapraszamy Państwa także na strony poświęcone sztuce: 
www.artissimo.pl – wystawy, artyści, wydarzenia

Blog Justyny Napiórkowskiej- zwycięski blog w dziedzinie kultury w konkursie Blog Roku 2010 :
www.osztuce.blogspot.com

Wszystkie prawa zastrzeżone

niedziela, 23 października 2011

„Inna strona księżyca” - artystki awangardy




Wystawa w düsseldorfskim K20 prezentuje 230 prac autorstwa ośmiu artystek, które w latach 20. i 30. XX wieku wywarły znaczący wpływ na awangardę europejską. Wśród nich jest Katarzyna Kobro - najwybitniejsza przedstawicielka nurtu konstruktywistycznego w sztuce polskiej okresu międzywojennego.
Obok Kobro na wystawie znalazły się: Claude Cahun, Dora Maar, Sonia Delaunay, Florence Henri, Hannah Höch, Sophie Taeuber-Arp i Germaine Dulac. Ich twórcza aktywność obejmowała różnorodne kierunki estetyczne - od dadaizmu przez konstruktywizm aż po surrealizm. Posługiwały się różnymi środkami artystycznymi, tworząc obrazy, fotografie, kolaże, filmy i rzeźby. Na ekspozycji przygotowanej przez Kunstsammlung NRW Düsseldorf we współpracy z Louisiana Museum of Modern Art (Dania) można po raz pierwszy prześledzić życie i twórczość tych artystek zestawione razem.
Wystawa pokazuje, w jakim stopniu twórczość pionierek awangardy, przyczyniła się do powstania nowego stylu w sztuce. Jedną z takich prekursorek była bez wątpienia Sophie Taeuber-Arp (1889-1943). W swojej twórczości łączyła dadaizm i geometryczną abstrakcję, sięgając także do surrealizmu. Była jedną z pierwszych popularyzatorek awangardy, a pomogły jej w tym otwarta na świat osobowość i doświadczenie współpracowniczki francusko-amerykańskiego czasopisma "Plastique".


Do kręgu wpływowych artystek należała również Hannah Höch (1889-1978), której kolaże wyznaczają początki berlińskiego dadaizmu. Z kolei Sonia Delaunay (1885-1979) przygotowała grunt pod czyste malarstwo i zrewolucjonizowała przemysł mody, tworząc własną, rozpoznawalną markę. Dora Maar (1907-1997) i Claude Cahun (1894-1954), uważane są z kolei za najbardziej radykalne przedstawicielki wczesnego surrealizmu.
Katarzyna Kobro (1898-1951) utrzymywała kontakty z najbardziej znaczącymi przedstawicielami awangardy rosyjskiej - Kazimierzem Malewiczem, Eliezerem Lisickim (El Lissitzkym) i Aleksandrem Rodczenką. Komponowała rzeźby z gotowych części metalowych, drewna, korka, włókna szklanego. Zestawiała przestrzenne formy o różnych kształtach, objętości, strukturze materii, łącząc elementy statyczne z ruchomymi - podwieszanymi lub częściowo stabilizowanymi, drgającymi pod wpływem impulsu. Kilka takich rzeźb można oglądać w K20.
Kuratorka: Susanne Meyer-Büser.


Wystawa trwa do 15 stycznia 2012.

Fot. 1. Katarzyna Kobro, Kompozycja przestrzenna 4, 1929, stal, farba olejna, 40 x 64 x 40 cm. Muzeum Sztuki w Łodzi
Fot. 2. Hannah Höch, Siebenmeilenstiefel, 1934, Hamburger Kunsthalle
Fot. 3. Sonia Delaunay, Flamencosänger, 1915
Alicja Wilczak

Udostępnij

Artykuł powstał we współpracy z Galerią Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej
www.napiorkowska.pl

Zapraszamy Państwa także na strony poświęcone sztuce: 
www.artissimo.pl – wystawy, artyści, wydarzenia

Blog Justyny Napiórkowskiej- zwycięski blog w dziedzinie kultury w konkursie Blog Roku 2010 :
www.osztuce.blogspot.com

Wszystkie prawa zastrzeżone

czwartek, 20 października 2011

Retrospektywa Giacomettiego w Maladze


Blisko 100 dzieł Giacomettiego, nie tylko rzeźb ale również obrazów i rysunków można zobaczyć na retrospektywnej wystawie artysty zorganizowanej przez Muzeum Picassa w Maladze. Wystawę twórczości jednego z najważniejszych artystów XX wieku otwarto kilka dni temu i będzie ją można zwiedzać aż do 5 lutego 2012 roku.

Alberto Giacometti zaczął rysować i rzeźbić w młodym wieku. Studiował sztukę w Paryżu, gdzie zetknął się z czołowymi artystami i najwybitniejszymi intelektualistami tamtych czasów. Przez pewien czas eksperymentował z kubizmem i surrealizmem, do czasu gdy w 1930 roku odkrył na nowo postać. Wydłużone rzeźby przedstawiające postać człowieka należą do najbardziej znanych jego dzieł. Wizerunki rzeźbionych przez Giacomettiego postaci ludzkich zmieniały się w czasie. W trakcie tego procesu artysta nie przestał nigdy zajmować się malarstwem, rysunkiem, czy też pisaniem. Pod koniec lat 1950 Giacometti osiągnął status gwiazdy. Jego wystawy organizowane w Europie i Stanach Zjednoczonych miały doskonałe recenzje, a artysta cieszył się uznaniem aż do śmierci.

Najgłośniejszym dziełem Giacomettiego została rzeźba "L'Homme qui marche I". Ta rzeźba z brązu powstała w 1960 roku w 6 egzemplarzach. Przedstawia ona człowieka naturalnego wzrostu i mierzy 183 cm. Co ciekawe - jeden z odlewów, wykonany w 1961 roku, a więc za życia autora, został sprzedany 3 lutego 2010 podczas aukcji w domu aukcyjnym Sotheby's w Londynie za ponad 65 milionów funtów i tym samym rzeźba zyskała tytuł najdrożej sprzedanego na aukcji dzieła sztuki w historii. Znacznie przekroczyła sumy, za które kupiono dzieła wybitnych malarzy – Pabla Picassa („Chłopiec z fajką”) oraz Vincenta Van Gogha („Portret doktora Gacheta”).

Prezentowane w Muzeum Picassa prace Giacomettiego pochodzą ze zbiorów Fundacji Alberta i Annette Giacomettich z Paryża.

Katarzyna Kucharska


17.10.2011 - 5.02.2011
Picasso Museum
Palacio de Buenavista San Agustín,8 29015 Málaga, Spain




fot. Christian Hartmann/Reuters, www.http://topics.nytimes.com
źródło: museopicassomalaga.org


Udostępnij

Artykuł powstał we współpracy z Galerią Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej
www.napiorkowska.pl

Zapraszamy Państwa także na strony poświęcone sztuce: 
www.artissimo.pl – wystawy, artyści, wydarzenia

Blog Justyny Napiórkowskiej- zwycięski blog w dziedzinie kultury w konkursie Blog Roku 2010 :
www.osztuce.blogspot.com

Wszystkie prawa zastrzeżone

wtorek, 18 października 2011

Wernisaż wystawy malarstwa Waldemara Marszałka


Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej
ma zaszczyt zaprosić Państwa
na wernisaż wystawy malarstwa Waldemara Marszałka,
który będzie miał miejsce już dzisiaj o godzinie 19.00,
ul.Świętokrzyska 32 w Warszawie

Hundertwasser - Sztuka Zielonej Ścieżki


Wystawa w Kunst Haus Wien jest uhonorowaniem twórczości artysty, którego filozofia myślenia i artystyczne zasady legły u podstaw istnienia tego muzeum. W 20-tą rocznicę swego istnienia, Kunst Haus Wien zaproponowało miłośnikom sztuki wystawę poświęconą Friedensreichowi Hundertwasserowi. Wystawę można zobaczyć jeszcze do 6 listopada.

Friedensreich Hundertwasser - austriacki malarz, grafik, rzeźbiarz, performer, aktywista ochrony środowiska. Hunderwasser znany jest przede wszystkim z realizacji budowlanych. Urodził się 15 grudnia 1928 w Wiedniu, od 1948 studiował w wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych, którą porzucił po 3 miesiącach. Z jego projektami kojarzymy od razu kolorowe płaszczyzny, nieregularne formy, często porośnięte bujną roślinnością. Hundertwasser dostarczył niezliczoną ilość impulsów dla wiedeńskiej architektury i sztuki. Był artystą unikalnym – sui generis – chociaż jego budowle, w których stosuje formy biomorficzne i płytki ceramiczne, przypominają prace Antoniego Gaudiego . Inspirował go również styl Wiedeńskiej Secesji oraz malarstwo austriackich artystów Egona Schielego i Gustava Klimta.


Swoje oryginalne pomysły i wizje przedstawiał Hundertwasser w tworzonych przez siebie pracach plastycznych, działaniach na rzecz środowiska naturalnego, filozofii życia, projektach budynków, znaczków pocztowych, flag i ubrań. Cechą charakterystyczną jego stylu jest rezygnacja z linii prostej, którą uważał za niemoralną, stosowanie ostrych, wyrazistych barw i form nieregularnych, organicznych. W architekturze stosuje "cebulowe" kopuły i barokowe kolumnady. Wszystkie jego dzieła są przesycone silnym indywidualizmem artysty. Hundertwassera fascynowała forma spirali, którą po raz pierwszy zastosował w swoich pracach w roku 1953.

Powołał on do życia również centrum wystawowe, w którym mieści się stała ekspozycja poświęcona dziełom mistrza i odbywają się wystawy czasowe pasjonującej sztuki współczesnej. Mistrz Hundertwasser całkowicie przebudował dawną fabrykę mebli drewnianych Thonet w swym charakterystycznym stylu. Nieregularne elementy ze szkła, metalu, cegieł, drewna i kolorowe kafle nadają nowe oblicze temu uprzednio niepozornemu budynkowi. Otwarcie nastąpiło w roku 1991. Dwa piętra Kunst Haus Wien poświęcono stałej ekspozycji dzieł Hundertwassera, na dwóch pozostałych odbywają się wystawy czasowe.
Katarzyna Kucharska



"Hundertwasser - The Art of the Green Path" 7 lipca - 6 listopada 2011 Kunst Haus Wien, Museum Hundertwasser



źródło: www.kunsthauswien.com
fot.1. Hundertwasser 695 Come and walk with me - Double talk, 1970. Private property© KUNST HAUS WIEN, 2011
fot.2. Hundertwasser 487, Little palace of beauty in illness, 1961. Private property, Japan
© KUNST HAUS WIEN, 2011
fot.3. Hundertwasser 699 The houses are hanging below the woods (meadows), 1971.
Private property, Switzerland© KUNST HAUS WIEN, 2011

Udostępnij

Artykuł powstał we współpracy z Galerią Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej
www.napiorkowska.pl

Zapraszamy Państwa także na strony poświęcone sztuce: 
www.artissimo.pl – wystawy, artyści, wydarzenia

Blog Justyny Napiórkowskiej- zwycięski blog w dziedzinie kultury w konkursie Blog Roku 2010 :
www.osztuce.blogspot.com

Wszystkie prawa zastrzeżone