Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Muzeum Narodowe w Warszawie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Muzeum Narodowe w Warszawie. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 7 lutego 2011

"Chcemy być nowocześni. Polski design 1955-1968"



W Muzeum Narodowym w Warszawie trwa wyjątkowa wystawa prezentująca przykłady polskiego designu z lat 1955-1968. Wystawa pokazuje jeden z najciekawszych okresów w polskim wzornictwie, architekturze wnętrz i sztuce użytkowej.

Celem wystawy jest ukazanie polskiego designu lat 1955–1968 i jego specyficznego stylu, nazywanego często stylem form organicznych. Estetyka ta wywodziła się od Alvara Aalto, Eero Saarinena oraz Charlesa i Ray Eamesów. Po odejściu od doktryny realizmu socjalistycznego najbardziej pożądaną cechą dzieła sztuki i najważniejszym pojęciem stała się nowoczesność. We wzornictwie pojawiły się wówczas formy o miękkich, asymetrycznych konturach przypominające świat oglądany pod mikroskopem. Kolejnym ważnym odniesieniem dla designerów była sztuka abstrakcyjna, która znalazła swoje odzwierciedlenie w dekoracjach ceramiki, deseniach tkanin, architekturze wnętrz. W tym czasie rozpoczął się też proces kształtowania zawodu projektanta i definiowania wzornictwa jako odrębnej dziedziny plastyki.



Na wystawie prezentowanych jest ok. 180 przedmiotów, m.in. meble, tkaniny, ceramika, szkło i plakaty. Abstrakcyjne desenie geometryczne i niegeometryczne można oglądać na tkaninach drukowanych, a także w unikatowej ceramice z tzw. szkoły sopockiej i wrocławskiej, której niejednolite szkliwa naciekowe przywodzą na myśl grubo kładzione farby na obrazach.

Jedną z istotnych tendencji epoki była fascynacja nowymi tworzywami. Dzięki rozwijającej się technologii, która dawała projektantom nieosiągalne wcześniej możliwości kształtowania przedmiotu, można było tworzyć meble o wyrafinowanej formie z nowoczesnych mas plastycznych. W Polsce syntetyki były bardzo trudno dostępne, ale jednak kilku projektantom, m.in. Romanowi Modzelewskiemu czy Czesławowi Knothemu udało się, wbrew wszelkim przeciwnościom, stworzyć pod koniec lat 50. fotele i krzesła z tych materiałów.

Wystawę można oglądać do 17 kwietnia 2011 roku, Muzeum Narodowe w Warszawie

Fot.1 Danuta Paprowicz-Michno, Instytut Wzornictwa Przemysłowego, tkanina dekoracyjna drukowana "Łaźnia", 1958
Fot.2 Anna Orzechowska, Tkanina odzieżowa, jedwab, druk, 1956.
Źródło: www.mnw.art.pl

Tatiana Iajgunovici


www.napiorkowska.pl
www.osztuce.blogspot.com


Polecamy Państwa uwadze także poświęcony sztuce blog Justyny Napiórkowskiej. Blog ten został finalistą konkursu Blog Roku 2010. Blog "O sztuce" : http://www.osztuce.blogspot.com

czwartek, 23 grudnia 2010

Gwiazdy na Gwiazdkę



Wystawa jest prezentacją wyboru XX-wiecznych dzieł ze zbiorów Gabinetu Grafiki i Rysunków Współczesnych oraz ceramiki z kolekcji Malarstwa Współczesnego Obcego Muzeum Narodowego w Warszawie. To unikatowy pokaz sztuki XX wieku i jednocześnie okazja do dyskusji nad statusem współczesnych arcydzieł.

Publiczność ma okazję obejrzeć prace wybitnych artystów: akwarele Georga Grosza ze zbioru ofiarowanego Muzeum przed 1939 rokiem, będące przykładem niemieckiej sztuki zaangażowanej z okresu Republiki Weimarskiej, grafiki Marca Chagalla, Paula Klee, Wassilego Kandinsky’ego czy Henri Matisse’a. Dużą atrakcją są dzieła Pabla Picassa, w tym wykonane we wczesnym okresie twórczości talerze ceramiczne oraz rysunek Dziewczyna polska, a także bardzo cenne grafiki: linoryty Popiersie kobiety w kapeluszu i Śniadanie na trawie z daru Daniela Henry’ego Kahnweilera z lat 60. XX w., akwatinta Palacz i litografie z serii „Kobieta w fotelu”. Ponadto można też zobaczyć ceramiki Fernanda Légera, collage Roberta Rauschenberga, rysunki Alexandra Caldera, zestaw prac Joana Miró, grafiki Hansa Hartunga, Wolsa i Christo, a także prace artystów z grupy CoBrA i ruchu Fluxus.

Wyjątkowy charakter wystawie nadaje nie tylko ranga i piękno prezentowanych prac, ale także fakt, że są one bardzo rzadko pokazywane publicznie, ze względu na rodzaj podłoża, na jakim zostały wykonane. Dzieła na podłożu papierowym, zgodnie z przyjętymi światowymi standardami konserwatorskimi, mogą być eksponowane nie dłużej niż dwa, trzy miesiące, co sprawia, że każda wystawa takich prac staje się wielkim wydarzeniem i niepowtarzalną okazją do poznania zawartości muzealnych magazynów.

Wystawa będzie czynna do 13 lutego 2011

Fot. Alexander Calder, Abstrakcja, gwasz, 65x85 cm, 1967 r.
źródło: www.mnw.art.pl
aw

www.napiorkowska.pl
www.osztuce.blogspot.com