Wystawa rzeźb Auguste'a Rodina w Wiedniu

Jesienią wiedeński Belvedere prezentuje wystawę poświęconą twórczości słynnego rzeźbiarza Auguste’a Rodin i jego stosunku do Wiednia.

To co jest opisane ogólnie jako brzydkie, może być w tej dziedzinie wielkim pięknem. Auguste Rodin

W ramach wystawy „Rodin i Wiedeń" można zobaczyć 30 dzieł artysty, w terminie od października 2010 do początku lutego 2011. W Belvederze pokazane są m.in. „Mieszczanie z Calais", „Ewa", „Balzac", projekt z terakoty pomnika Victora Hugo oraz popiersie portretowe pisarza. Wystawę obejmującą w sumie 60 eksponatów uzupełniają wybrane dzieła wypożyczone oraz fotografie historyczne.

Auguste Rodin (1840-1917) jest uznawany za ważnego prekursora nowoczesnego rzeźbiarstwa. Wyznaczył nowe standardy w sztuce plastycznej i rzeźbiarstwie, wypróbowując nowe formy wyrazu. Na przykład w przypadku „Mieszczan z Calais" zrezygnował z cokołu, prezentując grupę postaci na wysokości wzroku widza. Poza tym można oglądać te postaci ze wszystkich stron. Zarzucił obowiązujący dotąd widok z przodu. Rodin rozumiał swoją sztukę jako most łączący dzień wczorajszy z jutrzejszym.

Rodin i Wiedeń, 01.10.2010- 06.02.2011, Dolny Belvedere, Orangeria, Wiedeń

Fot. Widok ekspozycji z wystawy "Rodin i Wiedeń"
Źródło:www.belvedere.at, materiały prasowe
kk

http://www.napiorkowska.pl
http://www.osztuce.blogspot.com

Gustav Vigeland a rzeźba polska - wystawa w Muzeum Narodowym w Krakowie

"Na drogach duszy" - Gustav Vigeland a rzeźba polska

Gustav Vigeland (1869-1943) – najsłynniejszy rzeźbiarz norweski, jest przede wszystkim znany jako twórca parku rzeźb, chętnie odwiedzanego przez mieszkańców Oslo i turystów. To monumentalne założenie krajobrazowe powstawało przez kilkadziesiąt lat: Vigeland umieścił tam kilkaset figur wykutych w granicie lub odlanych z brązu. Rzeźby w symboliczny sposób odnoszą się do etapów życia ludzkiego i dowodzą obsesyjnego wręcz zainteresowania artysty ludzkim ciałem.

Muzeum Narodowe w Krakowie wspólnie z Muzeum Vigelanda w Oslo organizuje wystawę „Na drogach duszy. Gustav Vigeland a rzeźba polska około 1900”. Po letniej ekspozycji w Oslo wystawę będzie można oglądać w dniach 6 października - 26 grudnia br. w Krakowie. Wystawa, porównująca rzeźby Vigelanda z dokonaniami polskich symbolistów, będzie pierwszą ekspozycją uwypuklającą ten temat.

Wystawa będzie prezentacją arcydzieł rzeźby polskiej lat 1890 – 1914 w kontekście twórczości najwybitniejszego norweskiego rzeźbiarza - Gustava Vigelanda (1869 – 1943). Celem ekspozycji jest wydobycie analogii między nieznanymi w Norwegii dziełami polskiego symbolizmu i secesji, a rzeźbą Vigelanda, spopularyzowaną wśród polskich artystów przez Stanisława Przybyszewskiego.

Nie bez przyczyny wystawa odbędzie się w Krakowie – stolicy symbolizmu i dekadentyzmu. Wielką rolę w upowszechnieniu twórczości Gustava Vigelanda spełnił Stanisław Przybyszewski, który zamieścił w 7 numerze krakowskiego „Życia” (1899) dwie reprodukcje fragmentów reliefu „Piekło”, jedna z nich to postać szatana: nagiego, muskularnego młodzieńca. Wywołało to obrazę moralności publicznej w pruderyjnym, mieszczańskim środowisku Krakowa. Przybyszewski, zafascynowany sztuką Vigelanda, poświęcił artyście rozdział swej książki „Na drogach duszy” – stąd tytuł wystawy.

Charakterystyczne dla nurtu secesji operowanie falistą, miękką linią, płynność modelunku oraz upodobanie do form organicznych – podkreślają poczucie więzi z naturą, jakie widoczne jest zarówno w pełnych biologicznej energii rzeźbach Vigelanda, jak i dziełach polskich rzeźbiarzy. Prócz wspólnych źródeł filozoficznych i literackich łączy je również wielka dekoracyjność, która powoduje niesłabnące zainteresowanie miłośników sztuki rzeźbą przełomu XIX i XX wieku.

Wystawa będzie otwarta do 26 grudnia 2010 roku, Muzeum Narodowe w Krakowie.

Fot. Gustav Vigeland, Pocałunek, 1897, Muzeum Narodowego w Krakowie
Źródło: www.amb-norwegia.pl
ew

http://www.napiorkowska.pl
http://www.osztuce.blogspot.com

Skarby z Budapesztu: Europejskie arcydzieła od Leonarda do Schielego

W londyńskiej Royal Academy of Arts trwa wystawa prezentująca niezwykłe piękno jednej z największych kolekcji dzieł sztuki w Europie Środkowej: dzieła wybrane ze zbiorów Muzeum Sztuk Pięknych w Budapeszcie i Węgierskiej Galerii Narodowej.

Wystawa prezentuje ponad 200 dzieł powstałych w czasach od wczesnego Renesansu aż do XX wieku. Jest tam malarstwo, są rysunki i rzeźby. W Londynie oglądać można dzieła Leonarda da Vinci, Rafaela i El Greco; wspaniałego Rubensa i niezrównanego Goyę. Wielkich artystów francuskich: między innymi Maneta i Moneta, Gauguina. Są prace Pabla Picassa i wreszcie tytułowego Egona Schiele'a. Bardzo wiele z tych prac nigdy nie zawitało dotąd do Zjednoczonego Królestwa.

Zalążkiem państwowej węgierskiej kolekcji dzieł sztuki wybitnych artystów kontynentu była kolekcja Książąt Esterházy, którą Państwo Węgierskie nabyło w 1871 roku. Jej początków należy szukać w XVII wieku, ale swój rozkwit miała ona za czasów panowania Księcia Mikołaja II Esterházy (1765-1833), który to wzbogacił zbiory o wiele najwspanialszych dzieł Starych Mistrzów. Między innymi o słynny obraz Rafaela Dziewica z Dzieciątkiem i Świętym Janem Chrzcicielem, znany bardziej jako Esterházy Madonna – deskę z topolowego drewna pomalowaną farbami olejnymi i temperą w 1508 roku ręką nierównanego miłośnika La Fornariny.


Wystawa została zorganizowana chronologicznie, z sekcjach tematycznych w odniesieniu do dzieł religijnych, przedstawień mitologicznych, portretów i pejzaży.

Wystawą można cieszyć się do 12 grudnia 2010 roku, Royal Academy of Arts, Londyn, Wielka Brytania.

Fot. Leonardo da Vinci, Studium głów dwóch żołnierzy w bitwie pod Anghiari, ok. 1504-5, miękki czarna kreda lub węgiel z nieweielkimi śladami czerwonej kredy, 19,1 x 18,8 cm, Muzeum Sztuk Pięknych, Budapeszt

Źródło: http://www.royalacademy.org.uk, http://www.mnm.hu/en/fooldal/mainPage.php
tj

http://www.napiorkowska.pl
http://www.osztuce.blogspot.com

Art & Wine Day

http://www.napiorkowska.pl
http://www.osztuce.blogspot.com

Arcydzieła Pabla Picassa z paryskiego Musée National Picasso w Seattle

Po raz pierwszy, właśnie od dzisiaj, w Seattle Art Museum została otwarta wyjątkowa wystawa Pablo Picasso - najbardziej wpływowego artysty XX wieku.

Na przygotowaną wystawę Pabla Picasso (1881-1973) w Seattle Art Museum składa się kolekcja 150 niezwykłych obrazów, rzeźb, rysunków, grafik i fotografii ze zbiorów Narodowego Muzeum Picasso w Paryżu.
Są to dzieła ze wszystkich okresów twórczości artysty, które na wystawie dokumentują pełny zakres jego pomysłowości, a także nieustający proces twórczy.

Ta bezprecedensowa okazja, wglądu na arcydzieła Mistrza, jest dostępna właśnie w tym okresie, z powodu zamknięcia na czas remontu paryskiego Muzeum Picasso. Również z tej przyczyny, tak bogaty zbiór prac Pabla Picasso, po raz pierwszy i prawdopodobnie ostatni "wyruszył" w światowe tournee w celu udostępnienia kolekcji większej ilości widzów.

Kolekcja prac pochodząca z Narodowego Muzeum Picasso w Paryżu wyróżnia się od innych zbiorów przede wszystkim prezentacją osobistych prac artysty, które składają się na kształtowanie własnej spuścizny artystycznej.

Długa kariera Picassa, który był świadkiem obu wojen światowych, wojny domowej w Hiszpanii, a także wojny koreańskiej, kształtowała się pod wpływem wywoływanych konfliktów w śród ludzi różnych narodowości. Zbliżający się chaos II Wojny Światowej, między innymi znajduje odzwierciedlenie w takich obrazach, jak Człowiek w słomianym kapeluszu z lodem na stożku z 1938 roku i Kot przejmuje ptaka (1939), a jego konsekwentne wyzwanie tradycji rzeźbiarskiej drogi są z takich ikon jak Głowa byka z 1942, Koza (1950) oraz wielkie figuratywne malarstwo w pracy pt.: Kąpiące się z 1956.

Wystawa w Seattle prezentuje dzieła z późnego twórczego okresu artysty obejmujące lata 60 i z początku lat 70. W tym znakomity, niepozostawiający w spokoju autoportret z 1970 roku Matador.



Jest to pierwszy, poważny przegląd długiej kariery Pablo Picasso jakie kiedykolwiek miało miejsce w największym mieście północno-zachodnich Stanów Zjednoczonych.

Wystawa potrwa do 17 stycznia 2011 roku, Seattle Art Museum, Seattle, Stany Zjednoczone.

Fot. Pablo Picasso, Wyścig, Lato 1922, gwasz na płycie, 12 13/16 x 16 3/16, Courtesy Musée National Picasso, Paris,
© 2010 Estate of Pablo Picasso / Artists Rights Society (ARS), New York
Pablo Picasso, Matador, The Matador, Październik 1970, olej na płótnie, 57 5/16 x 44 7/8, Courtesy Musée National Picasso, Paris, © 2010 Estate of Pablo Picasso / Artists Rights Society (ARS), New York

Źródło: http://www.seattleartmuseum.org, http://www.picassoinseattle.org
tj

http://www.napiorkowska.pl
http://www.osztuce.blogspot.com

„Weiss w Akademii”

Około 80 prac, głównie obrazów, ale też rzeźby, grafiki, plakaty oraz pamiątki będzie można zobaczyć od 5 października 2010 na wystawie „Weiss w Akademii” w Muzeum Stanisława Wyspiańskiego w Kamienicy Szołayskich – Oddziale Muzeum Narodowego w Krakowie.

Wystawa prezentująca dzieła Wojciecha Weissa (1875–1950) ściśle związane z krakowską Akademią Sztuk Pięknych jest najważniejszym elementem Roku Wojciecha Weissa, obchodzonego w 60. rocznicę śmierci artysty. To świadectwo kilkudziesięcioletnich związków Weissa z uczelnią, gdzie studiował, pracował jako profesor, w końcu prowadził ją jako wieloletni rektor.

Na wystawie mamy okazję zobaczyć najwcześniejsze prace artysty powstałe w okresie studiów, pod wpływem akademizmu. Pod koniec nauki, przed 1900 rokiem, Weiss tworzył już w duchu nowej sztuki, modernistycznej i dekadenckiej.
Okres pełnej dojrzałości twórczej, lata profesury Weissa, reprezentują dzieła powstałe w jego pracowni na Akademii - akty kobiece, sławne w dwudziestoleciu międzywojennym, dzięki którym artysta zyskał miano polskiego Renoira.

Na wystawie możemy zajrzeć również do atelier mistrza, gdzie najważniejszym elementem jest kompozycja „Kryzys”, symboliczna autokreacja z manekinem – samobójcą. Historię powojenną zamyka wieloznaczne „Pożegnanie z Akademią”.
Wystawa posiada ważny aspekt edukacyjny ukazujący metody nauczania sztuk plastycznych poprzez dziesięciolecia, od schyłku XIX wieku po czas II wojny światowej.

Wojciech Weiss był całe życie związany z Krakowem i Akademią (jako uczeń, profesor i trzykrotny rektor). Reprezentował wielokrotnie malarstwo polskie na arenie międzynarodowej (na Światowej Wystawie Powszechnej w Paryżu 1900, Międzynarodowej Wystawie Sztuki w Düsseldorfie 1904, Monachium 1905, Rzymie 1911, na kolejnych Biennale w Wenecji oraz wystawach w Carnegie Institute w Pittsburghu). Weiss czynnie uczestniczył w życiu artystycznym kraju (m.in. jako Prezes Stowarzyszenia Artystów Polskich „Sztuka”) i ważnych ośrodków zagranicznych (członek wiedeńskiej „Secesji” i Związku Artystów „Hagenbund”). Został uhonorowany wieloma prestiżowymi nagrodami artystycznymi oraz wysokimi odznaczeniami państwowymi: Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, austriackim Orderem Żelaznej Korony, bawarskim Krzyżem Świętego Michała oraz łotewskim Orderem Trzech Gwiazd.

Wystawa potrwa do 2 stycznia 2011

fot. Wojciech Weiss „Pracownia” 1921 r.

źródło: http://www.muzeum.krakow.pl
aw

www.napiorkowska.pl

http://www.osztuce.blogspot.com/

Wielki powrót malarstwa Jurry'ego Zielińskiego

Muzeum Narodowe w Krakowie szykuje wielki come back malarstwa Jerzego „Jurry” Zielińskiego, legendy warszawskiej sceny artystycznej lat 70., politycznego nonkonformisty i prowokatora, którego obrazy nazwano „znakami drogowymi politycznej egzystencji w PRL”.

W tym roku mija 30 rocznica śmierci Jurry'ego – 5 marca 1980 ciało artysty znaleziono na bruku pod oknem jego pracowni na warszawskiej Pradze.

Jerzy Ryszard Zieliński (Jurry) urodzony w 1943 w Kazimierzowie w Kieleckiem, zmarł w 1980 w Warszawie. W latach 1962-68 studiował w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (1962-68), najpierw rzeźbę u Alfreda Jesiona, następnie malarstwo u Jana Wodyńskiego i Jana Cybisa, w którego pracowni uzyskał dyplom; od roku 1971 kształcił się też w zakresie scenografii. W okresie tym zaprzyjaźnił się z Janem Dobkowskim, stworzył razem z nim Grupę Neo-Neo-Neo. Początek jej historii przypadł na rok 1965, ale wspólne publiczne wystąpienia artystów miały miejsce w latach 1967-70.

ekspozycja w Krakowie będzie pierwszą monograficzną wystawą „Jurry'ego” Zielińskiego. Jej celem jest przypomnienie dorobku artysty i postawienie kilku pytań: o cenę wolności słowa w życiu artystycznym PRL, o historyczne znaczenie sztuki Jurry'ego, o aktualność jej przesłania w obecnej sytuacji geopolitycznej.

Powrót malarstwa Jurry'ego Zielińskiego podkreśla potrzebę powrotu do sztuki żywej, nie dającej się zamknąć w ramach czasu, przeszłości.Nie przepraszam, że wchodzę - drzwi były otwarte. Dla ludzi jest przecież otwarte wszystko - sztuka stoi otworem od dawna. Nie wiem, dlaczego. Może dlatego szukam. No tak: szukam, eksperymentuję - bardzo modne słowa. Kocham sztukę. Nic to nie mówi? Trudno, tym lepiej. Ja się nie przeistaczam, nie wcielam, nie -, nie -, nie -... Jestem! A ten fakt może komuś przeszkadzać albo nie. Zaistniał. I dlatego maluję... Pomówiony, obronię się malarstwem. - mówi Artysta.

Wystawę będzie można oglądać od 8 do 31 października 2010 roku, Gmach Główny Muzeum, Galeria Sztuki Polskiej XX wieku, Kraków


Fot. Jerzy Ryszard Zieliński (Jurry), Przeszkoda, 1971, olej, płótno, 148x193, w zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu
Źródło: http://www.muzeum.krakow.pl
tj

www.napiorkowska.pl

http://www.osztuce.blogspot.com/