Olga Boznańska w japońskim przebraniu

W Muzeum Okręgowym w Toruniu trwa wystawa obrazów Olgi Boznańskiej. Artystka, podobnie jak wielu innych europejskich twórców była zainspirowana sztuką japońską.

Olga Boznańska była jedną z największych polskich malarek okresu modernizmu. Ogromny wpływ na ukształtowanie się jej  języka malarskiego miała twórczość symbolistów, przede wszystkim Jamesa McNeilla Whistlera, a także Wilhelma Leibla i Eduarda Maneta. Swe umiejętności warsztatowe doskonaliła kopiując dzieła dawnych mistrzów w Pinakotece monachijskiej i obrazy Velazqueza w Wiedniu.

Boznańską, podobnie jak wielu innych europejskich twórców przełomu XIX i XX wieku, urzekła także sztuka japońska, i to do tego stopnia, że nie tylko przebierała swoje modelki za Japonki, ale sama fotografowała się w stroju mającym nawiązywać do Kraju Kwitnącej Wiśni. Powstały wówczas znakomite studia pejzażowe i studia kwiatowe. To w nich zawarta jest cała kwintesencja japońskiej estetyki i filozofii. Tematy te były obecne w jej twórczości aż do śmierci artystki.

Wystawa została przygotowana przez Muzeusz Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha w Krakowie. Obejmuje dzieła artystki pochodzące ze zbiorów z polskich muzeów, m.in. z Warszawy, Krakowa, Bydgoszczy, Kielc, Lublina, ze Szczecina i Stalowej Woli.

Wystawa czynna do 31 grudnia 2010.

Fot. Olga Boznańska „W pracowni”, 1890 r., zbiory Muzeum Lubelskiego w Lublinie
źródło: www.muzeum.torun.pl
aw

www.napiorkowska.pl
www.osztuce.blogspot.com

"Bitwa pod Grunwaldem" Edwarda Dwurnika na Wawelu

Wystawa współczesnego artysty na Wawelu to wydarzenie należące do rzadkości. W przypadku "Bitew pod Grunwaldem" elementem wiążącym to, co klasyczne w polskiej sztuce z poszukującym i nowym, jest historia.

Sztuka prezentująca twórczość żyjących artystów pojawiła się na wawelskim zamku w okresie międzywojennym, kiedy pokazywano tu malarstwo m. in. Józefa Pankiewicza, Jana Cybisa i Zygmunta Waliszewskiego. Będąc kolejnym wydarzeniem tego typu, wystawa Edwarda Dwurnika wpisuje się w szerszy kontekst wydarzeń w polskiej historii sztuki. Intryguje połączeniem tego, co nowe z monumentalną klasyką.

Malarstwo Dwurnika zestawione z obrazami Matejki puentuje nie tylko cykl wydarzeń celebrujących 600. rocznicę zwycięstwa nad Zakonem Krzyżackim, ale odnosi się do rodzimych mitów. W tym kontekście współpraca dwóch instytucji, Zamku Królewskiego na Wawelu z nowopowstającym Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie, jest wydarzeniem symptomatycznym. Stanowi ogniwo łączące to, co w polskiej sztuce uznane i dostojne, z poszukującym i nowym.

Podążając myślą za panią prof. Marią Poprzęcką nasuwa się postawione pytanie:

Czy obraz Dwurnika jest karykaturą, pastiszem Matejkowskiego płótna? Dekonstrukcją, modną 'interwencją' w muzealną i narodową świętość? Otóż nie. Idąc za pierwszym (i nadal najlepszym) monografistą Matejki, Stanisławem Tarnowskim, trudno nie zauważyć, że tym, co łączy oba dzieła, jest 'panujące w obrazie zamięszanie'.'Zamięszanie' w obrazie Dwurnika jest totalne. Całą powierzchnię równomiernie pokrywają drobne postacie, które się tłuką, szarpią, tarmoszą.[...] To samo cechuje przedstawienie Dwurnika, tyle że dziś poprawności perspektywicznej nikt nie oczekuje.

Wystawa będzie czynna do 17 stycznia 2011 roku, Zamek Królewski na Wawelu - Państwowe Zbiory Sztuki, Kraków.

Zapraszamy Państwa do zapoznania się z kolekcją obrazów Edwarda Dwurnika w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.
http://www.galeriakn.home.pl/autor.php?mode=arslonga&id=257

fot. Edward Dwurnik, Bitwa pod Grundwaldem, 2010.
Edwadrd Dwurnik, Kraków Wawel, 114 x 146 cm, 2007, Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.
Źródło: www.wawel.krakow.pl
tj

www.galeriakn.home.pl
www.osztuce.blogspot.com

Dzieła ze zbiorów wrocławskiego Muzeum na wystawie w Brugii

Pięć dzieł z kolekcji Muzeum Narodowego we Wrocławiu można oglądać na wystawie zatytułowanej "Van Eyck to Dürer. Artistic exchanges between the Low Countries and Central Europe".

Celem ekspozycji jest pokazanie wpływu, jaki mieli flamandzcy malarze XV wieku na sztukę środkowej Europy. Wystawa uwidacznia w jaki sposób twórczość Jana van Eycka i innych malarzy rozprzestrzeniała się i zyskiwała naśladowców i uczniów, w tym także Albrechta Dürera.W Groeningemuseum prezentowane są pierwszorzędne prace tych dwóch wybitych artystów oraz kilkunastu im współczesnych - wypożyczone z najlepszych kolekcji europejskich i amerykańskich.

Malarstwo XV i XVI wieku w Niderlandach miało znaczący wpływ na sztukę Europy, zarówno na północ, jak i południe od Alp. Relacje artystyczne między Italią a Niderlandami były obopólne. Przedstawiciele możnych rodów włoskich byli zleceniodawcami Rogiera Van der Weyden, Hansa Memlinga, Hugona van der Goesa. Jan van Eyck zyskał przez włoskiego humanistę, Bartolomeo Faciomiano miano "księcia malarzy obecnego stulecia", cenił go Giorgio Vasari, zaś Antonello da Messina przypuszczalnie uczył się u Brugijczyka. Fiamminga maniera przejawiła się w również w twórczości Domenica Ghirlandaia, Piera della Francesca, Filippina Lippiego i innych. W Italii przejęto charakterystyczną dla Niderlandów analizę szczegółów, obserwację postaci pod kątem psychologicznym, jasną, intensywną kolorystykę. Recepcja malarstwa niderlandzkiego w Italii była także skutkiem konfrontacji dwóch myśli i postaw artystycznych: przedalpejskiej myśli humanistycznej z zaalpejską głęboką pobożnością.

Problematyka stylu prymitywistów niderlandzkich stała się przedmiotem dyskusji historyków sztuki, w wyniku której utożsamia się ich ze średniowieczem i późnym gotykiem, bądź nowożytnością i renesansem. W przeciwieństwie do Italii, wpływy sztuki antycznej na sztukę niderlandzką były niemalże nikłe, natomiast czytelne są infiltracje dzieł malarstwa włoskiego. Bezpośredni wpływ na styl malarzy Niderlandów XV i XVI wieku miał gotycki realizm występujący w rzeźbie oraz malarstwie tablicowym i książkowym.

Malarstwo niderlandzkie XV i XVI wieku wywarło również wpływ na gotyckie malarstwo tablicowe w niektórych ośrodkach artystycznych w Polsce. Wpływy przenikały bezpośrednio z Niderlandó, lub za pośrednictwem dzieł malarzy działających w Rzeszy (głównie w Dolnej Nadrenii, Westfalii, Dolnej Saksonii). Czego rezultatem jest bogaty zbiór dzieł o wyraźnych wpływach niderlandzkiego malarstwa we wrocławskim Muzeum Narodowym.

Wystawa "Van Eyck to Dürer. Artistic exchanges between the Low Countries and Central Europe" potrwa do 30 stycznia 2011 roku, Groeningemuseum, Brugia, Belgia.

fot. "Madonna w komnacie", ok. 1450, malarz z pracowni Wilhelma Kalteysena,Muzeum Narodowe we Wrocławiu
źrodło:www.brugge.be, informacja prasowa
tj

www.napiorkowska.pl
www.osztuce.blogspot.com

Specjalna prezentacja obrazu Melchiora de Hondecoetera w Gdańsku

Już 29 października br., po 68 latach nieobecności, powrócił do Gdańska cenny obraz Melchiora de Hondecoetera, holenderskiego mistrza specjalizującego się w malowaniu ptactwa. Malarz ten ze względu na niezwykłą wirtuozerię swego pędzla nazywany był przez dziewiętnastowiecznych jego miłośników „Rafaelem wśród malarzy ptaków”.

Obraz ukazujący Martwą naturę z ptakami i trofeami myśliwskimi należał do znakomitej kolekcji gdańskiego kupca Jacoba Kabruna (1759-1814), którą kolekcjoner ów hojnym legatem testamentowym zapisał miastu Gdańskowi w 1814 roku. Cenny zbiór obrazów i rycin stworzył podwaliny późniejszego Stadtmuseum.

W czasie II wojny światowej, w dniu 28 lipca 1942, obraz Hondecoetera wywieziony został ze Stadtmuseum wraz z innymi ewakuowanymi zbiorami sztuki do Rusocina koło Pruszcza Gdańskiego i od tego czasu ślad po nim zaginął. 19 maja 2008 roku Muzeum Narodowe w Gdańsku otrzymało z Paryża ofertę zakupu płótna, które wydawało się być tożsame z gdańską stratą wojenną. Po wnikliwych badaniach konserwatorskich, archiwalnych oraz analizie stylistycznej i historycznej identyfikacja została potwierdzona, a dzięki wsparciu finansowemu Samorządu Województwa Pomorskiego obraz mógł zostać odkupiony, by na powrót znaleźć się w gdańskich zbiorach.

Obraz Hondecoetera, o wymiarach znacznie mniejszych niż większość zachowanych dekoracyjnych malowideł tego artysty, prezentuje harmonijną kompozycję i bogactwo wyrafinowanej palety barw.Motywy kompozycji tworzą wyraźną diagonalę, zaś ostro zakończone kołki sieci skierowane nieco skośnie do góry wprowadzają bardzo efektowny pierwiastek dynamiki.

Motyw piórka, tu ukazany na pierwszym planie, niczym „druga sygnatura” jest charakterystycznym znakiem rozpoznawczym obrazów tego mistrza w całej, również późniejszej, jego twórczości.

Melchior de Hondecoeter lub d'Hondecoeter (1636-1695) barokowy malarz holenderski, animalista. Jego prace odznaczają się bogatą, żywą kolorystyką i realistycznym bogactwem szczegółów. Pierwsze obrazy miały proste kompozycje, później za tło służyły podwórza, dziedzińce i barokowe ogrody wzbogacone o elementy architektoniczne. Wiele obrazów przedstawia dynamiczne sceny, takie jak walki kogutów czy ataki ptaków drapieżnych, częstym tematem są także sceny z polowań.

Obraz będzie można oglądać do 7 listopada 2010 roku, Oddział Sztuki Dawnej, Muzeum Narodowe w Gdańsku, Gdańsk

fot. Melchior de Hondecoeter, Martwa natura z ptakami i trofeami myśliwskimi, Muzeum Narodowe w Gdańsku
źródło: www.muzeum.narodowe.gda.pl
tj

www.napiorkowska.pl
www.osztuce.blogspot.com

Chłodna doskonałość - malarstwo Jakuba Ciężkiego

W obrazach Ciężkiego charakterystyczna jest maksymalna prostota, surowość i klarowność formy. Prowadzona przez artystę "gra z umysłem i postrzeganiem" oparta jest na paradoksalnych, przypadkowych skojarzeniach, podświadomie odbieranych impresjach i pełnym zespoleniu z pustką.

W obrazach namacalna jest faktura, jawi się jako delikatna rdza, jak mówi artysta: „W tej rdzy jest jakieś echo życia i czasu. Rdza jest w nas wpisana, metaforycznie. Dotyk przemijania.”

Jakub Ciężki, rocznik 1979, pochodzi z Lublina, ukończył z wyróżnieniem Wydział Artystyczny UMCS dyplomem w pracowni malarstwa prof. Jacka Wojciechowskiego, gdzie też od 2003 roku pracuje. Za dyplom otrzymał nagrodę Rektora. W 2004 roku zdobył Grand Prix w konkursie im. Franciszki Eibischa - za obraz "Drabina" (uhonorowany też II nagrodą w konkursie "Autograf" lubelskiego ZPAP), w 2005 roku - I nagrodę w konkursie Autograf - za obraz "Skrzynka"; finalista konkursu "Obraz roku" miesięcznika Art & Business.

Nowe obrazy Jakuba Ciężkiego można oglądać w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.
Serdecznie zapraszamy


Fot. Rusztowanie I, Jakub Ciężki, wymiary 150 x 200cm, rok 2010, emalia akrylowa, akryl i olej na płótnie, Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej,
Rusztowanie II, 150 x 200 cm, 2010, emalia akrylowa, akryl i olej na płótnie, Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej,
Źródło: materiały prasowe
kk

http://www.napiorkowska.pl
http://www.osztuce.blogspot.com/

"Martwa natura z japońską laleczką"

W Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej "Manggha" w Krakowie oglądać można wystawę, której głównym tematem jest obecność motywu japońskiej lalki w malarstwie polskich modernistów oraz artystów współczesnych.

Trwająca nieustannie od schyłku XIX wieku fascynacja kulturą i estetyką Japonii przejawia się m.in. w upodobaniu do japońskich bibelotów, wśród których jednym z najpopularniejszych jest odziana w barwne kimono porcelanowa lalka. Zainteresowanie japońską laleczką - nie tylko jako wdzięcznym motywem, ale także jako nośnym symbolem i alegorią - obecne jest w twórczości wielu wybitnych polskich malarek i malarzy, takich jak Olga Boznańska, Józef Pankiewicz, Alfons Karpiński, Józef Mehoffer, Leon Wyczółkowski i wielu innych artystów, których prace prezentowane są na ekspozycji.

Część obiektów, udostępniona przez prywatnych kolekcjonerów oraz sprowadzona z zagranicy, wystawiana jest w Polsce po raz pierwszy. Wystawie towarzyszy dwujęzyczny katalog, gdzie oprócz komentarza do zgromadzonych na ekspozycji obiektów, znajdują się również przykłady wykorzystania motywu japońskiej laleczki w modzie, filmie animowanym, teledysku, fotografii, teatrze oraz grafice.

Wystawie towarzyszyła także (w dniach 21-23 października 2010) międzynarodowa konferencja organizowana we współpracy z Polskim Stowarzyszeniem Sztuki Orientu, w której udział wzięli wybitni specjaliści z zakresu historii sztuki i kultury Japonii z Polski, Europy i Japonii.

Wystawa czynna od 19 października 2010 do 23 stycznia 2011

Fot. Józef Pankiewicz, Japonka, 1908 r., olej na płótnie, Muzeum Narodowe w Krakowie

źródło:http://www.manggha.krakow.pl
aw

http://www.napiorkowska.pl
http://www.osztuce.blogspot.com/

Artyści Młodego Pokolenia - Michał Ćwiek

Michał Ćwiek urodził się w 1986 roku. Jest studentem V roku Grafiki na ISP UMCS w Lublinie. Autor scenografii do filmu pt: Wyłączność w reżyserii Krzysztofa Szota. Od 2008 roku jest on członkiem lubelskiej grupy artystycznej Frakcja Sucha.

Artyści, którzy najmocniej wpływają na jego twórczość to: Conor Harrington, Banksy, Alex Kanevsky i Wilhelm Sasnal.

Artysta interesuje się szeroko pojętym street-artem. Inspiruje go świat graffiti, estetyka miejskiego pejzażu, ruch, zmienność i dynamizm. Preferuje mocne, efektowne działania na dużych formatach. Cechą charakterystyczną jego obrazów jest nietypowe posługiwanie się szablonami, które sporządza korzystając z własnych fotografii. Często nakłada je na siebie, tworząc pewnego rodzaju zapis wycinka czasu. Szablon odbity sprayem na płótnie artysta łączy z malarstwem akrylowym, olejnym, rysunkiem oraz wydrukami, stosuje techniki mieszane i wciąż szuka nowych rozwiązań formalnych.
Artyści, którzy najmocniej wpływają na jego twórczość to: Conor Harrington, Banksy, Alex Kanevsky i Wilhelm Sasnal.


Zapraszamy do zapoznania się z innymi obrazami Artystów Młodego Pokolenia z kolekcji Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.

fot.Michał Ćwiek, Czytanie w różowych skarpetkach, Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej
źródło: materiały prasowe
kk

http://www.napiorkowska.pl
http://www.osztuce.blogspot.com/